بيرون كرده بودند روى نهاد ، پس طاهر عامل مامون ، زهير بن سنان تميمى را با لشكرى انبوه بر سر ايشان فرستاد و به روى هم ايستادند و تمام روزشان را جنگيدند ، سپس اسحاق بن سليمان و اصحابش هزيمت يافتند و پسرش جعفر بن اسحاق بن سليمان اسير شد و ( زهير ) او و اسيران ديگر را نزد مامون فرستاد و طاهر صنعانى جز چند روزى نماند كه عبد الملك بن جحاف سلمى از در ياغيگرى بر وى خروج كرد و بهمراهى مردم بيلقان شورش نمود ، پس طاهر را در شهر برذعه محاصره كردند و چند ماه در محاصره ماند و چون مامون خبر يافت سليمان بن احمد بن سليمان هاشمى را بحكومت برگزيد و هنگامى بانجا رسيد كه طاهر هنوز محاصره بود ، پس او را ( از محاصره ) در آورد و بازگردانيد و به عبد الملك نيز امان داد و آن خطه رام و آرام گشت . سپس حاتم بن هرثمة بن اعين را بحكومت ارمنستان برگزيد و او هنگامى رسيد كه ميان معتزله و اهل سنت عصبيت و دشمنى پيش آمده بود و يك ديگر را چنان ميكشتند كه نزديك بود نابود شوند سپس سازش نمودند و حاتم بن هرثمه جز چند روزى در شهر ( برذعه ) نماند كه از مردن پدرش هرثمه و چگونگى مردن وى خبر يافت و آنگاه از برذعه بيرون آمد تا در كسال منزل كرد و آنجا پناهگاهى ساخت و نقشه ياغى شدن را كشيد و با بطريقان و سران مردم ارمنستان و نيز با بابك و خرميان مكاتبه كرد و امر ( قدرت و شوكت ) مسلمانان را نزد آنان ناچيز نشان داد ، پس بابك و خرميان جنبش كردند و بابك در ناحيه آذربايجان پيروز شد و مامون خبر يافت و يحيى بن معاذ بن مسلم مولاى بنى ذهل را حكومت ارمنستان داد [ . . . ] پس چنان كرد و يحيى بن معاذ چندين نبرد كرد كه در هيچيك از آنها بر وى پيروز نشد و مامون عيسى بن محمد بن ابى خالد فرمانده جنگجوى ايام مخلوع را امارت داده بود ، پس چون كار يحيى را نپسنديد عيسى را بر ارمنستان و آذربايجان حكومت داد و او را فرمود كه سپاهيان را مجهز